Sinds geruime tijd zit ik met nieuwe doelstellingen die ik wil verwezenlijken.
Eentje daarvan heeft heel concrete vormen aangenomen. Vroeger was ik gepassioneerd door fotografie. Destijds analoog, heerlijk was dat. Tuurlijk steeds weer wachten op de ontwikkeling om het resultaat te kunnen aanschouwen, dat was niet erg. Eén zijn met je camera…wat een zalig gevoel. Door de jaren heen en de wonderen van de moderne technologie kwamen de eerste digitale reflexcameraatjes op de markt. Veel te snel ben ik dan overgestapt naar deze nieuwigheid. Al snel verloor ik de feeling, de passie verminderde. Bovenop verkocht ik eveneens al m’n analoog materiaal, stom stom en nog eens stom. Het hek was compleet van de dam…en foetsie weg passie….
Vorige week heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt en ben ik op donderdagavond naar de winkel gestapt om het nieuwe materiaal te kiezen, bestellen, kopen…Dit is niet over één nacht ijs geschied maar na veel wikken en wegen, bijgestaan en geadviseerd door heel veel deskundigheid. Ben ontzettend dankbaar voor dit laatste want na zovele jaren er helemaal uit te zijn en zoveel keuze, zoveel hoogtechnologische apparatuur was ik er niet uitgeraakt. Duizend maal dank!!! Zaterdag was de grote dag, wat een onbeschrijfelijk gevoel ging er door me heen wanneer mijn handen de body met lens vasthielden. Het koesteren het één worden…passie helemaal aan het terugkomen…Ja dit is ontzettend heerlijk.
Komende zaterdag kan ik hopelijk het resterende materiaal gaan halen…zit echt te popelen om voor de eerste keer het ontspanknopje in te drukken, voor de eerste keer naar het resultaat te kijken…MAAR…niets aan te doen first things first *RTFM*..(read the fucking manual)
Ondertussen ben ik goed halverwege geraakt en einde deze week zal ik hem helemaal doorgenomen hebben. Vooraleer druk ik dat knopje niet in, kwestie van discipline hé…
Terug bij voorbije zaterdag, eindelijk thuisgekomen van de fotowinkel, moest ik nog de alledaagse boodschapjes doen en in de late namiddag nog in Antwerpen geraken …Hectisch allemaal hoor en eigenlijk wil je niet liever dan je aankopen bekijken en leren en …jaja…’k weet het..
Antwerpen het was lang geleden dat ik nog in het centrum geweest was, de *koekestad* waar ik van hou…er heerste weer een heerlijke drukte, niet overdreven echt fijn, auto geparkeerd om verder al stappend, kuierend, genietend in de straatjes op zoek naar de winkel, toch wel met flinke tred op zoek naar de Eiermarkt. Goh vergeet ik nog even te vertellen, rijdend via de Lange Nieuwstraat moesten we even halte houden ter hoogte van de *Supermanstraat* ja je leest het goed…ook wij stelde ons vraagtekens Supermanstraat? Nee dit kon niet…heel aandachtig gekeken en ja hoor een of andere grapjas had van de *d* een *p* gemaakt…En echt die had dat heel goed gedaan amper te onderscheiden.
Winkeltje gevonden aanschuiven en ja natuurlijk dat wat ik nodig had was niet meer op voorraad, dus weer een bestellingetje. De terugweg kon aangevat worden maar niet zonder eerst nog even de nodig stop te doen in een klein cafeetje waar Sven me mee naartoe leidde. Best een hippe zaak bestemd voor een bepaald publiek (preference only man)…edoch zalig daar maar dat is een ander verhaaltje, vertel ik later mss wel eens een keertje.
Net zoals de andere doelstelling die ik me gesteld heb, die zullen gaandeweg verduidelijkt worden.
To be continued...
Commentaren